ปิงกับวันที่ผมเรียนรู้ที่จะรอ

11 comments

• Uraiwan · 4 weeks ago

  We adopted a shy dog a couple of years ago and it took months before he came near us. Reading about those small mornings on the street made me smile, because that is exactly how it changed for us too.

• DK

  Daria · 4 weeks ago

  Being patient is so hard, but it sounds like it paid off for Ping in the end.

• Montri · 4 weeks ago

  เคยเจอแบบนี้เหมือนกันครับ ตอนแรกน้องไม่กล้าออกจากมุมเลย พอเดินบ่อยๆ ก็ค่อยๆ เปิดใจเองจนได้

  See translation
• LY

  Liu · 4 weeks ago

  So Ping is basically the shy guy in the group chat who needs a whole year to say hi. Honestly relatable, my roommate is exactly the same.

• AS

  Apichat · 4 weeks ago

  ขอบคุณที่เขียนเรื่องนี้นะครับ อ่านแล้วอุ่นใจ

  See translation
• KS

  Kanokwan · 4 weeks ago

  โคโค่ก็ขี้กลัวแบบนี้เหมือนกันค่ะ

  See translation
• SK

  Sudarat · 4 weeks ago

  ขอถามหน่อยนะคะ ตอนเดินทุกเช้ารอบซอยนี่ใช้สายจูงแบบไหนคะ แล้วถ้าเจอรถผ่านบ่อยๆ ปิงตกใจไหม เริ่มเดินตอนกี่โมงถึงจะไม่ร้อนคะ อยากลองทำกับคิตตี้บ้าง

  See translation
• AS

  Apichat · 4 weeks ago

  ผมจะลองทำแบบนี้กับจัสเปอร์บ้างครับ ตอนนี้เขาก็ยังกลัวเสียงรถอยู่เหมือนกัน เดี๋ยวค่อยๆ ฝึกไปทีละนิด

  See translation
• PL

  Prachya · 4 weeks ago

  เดี๋ยวจะลองเดินรอบซอยกับน้องแบบนี้ดูบ้างครับ

  See translation
• AP

  Anastasia · 3 weeks ago

  This is such a gentle story, and I love how you went out every morning without expecting anything big. That kind of patience is rare. I hope Ping keeps getting braver.

• Nitipong · 1 week ago

  ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องของปิงนะครับ อ่านแล้วได้ข้อคิดดีมาก การรอให้เขาเชื่อใจเราต้องใช้เวลาจริงๆ ครับ

  See translation