แม็กซ์ค่อยๆ ไว้ใจผมทีละนิด

Max มาอยู่กับผมได้สามเดือนแล้วครับ ตอนรับมาใหม่ๆ เขาไม่ยอมเข้าใกล้ใครเลย แม้แต่เสียงกุญแจก็ทำให้วิ่งไปซ่อนใต้เตียงทุกที ผมยังจำได้ว่าคืนแรกเขานอนนิ่งอยู่มุมห้องทั้งคืนโดยไม่ยอมกินอะไร Max เป็นหมาผสมตัวเมียอายุประมาณ 4 ปีกว่า ผมรับมาจากมูลนิธิที่ปากเกร็ด เขาเคยถูกทิ้งอยู่ข้างถนน เลยเข้าใจว่าทำไมเขาถึงกลัวแบบนี้ ผมก็เลยไม่รีบร้อน ผมเริ่มจากนั่งอ่านหนังสือบนพื้นห่างๆ ให้เขาเห็นว่าผมไม่ได้ทำอะไรน่ากลัว วางขนมไว้ใกล้ๆ โดยไม่บังคับให้กิน ผ่านไปหลายวันเขาเริ่มเดินเข้ามาดมมือผม แล้วค่อยๆ เอาหัววางบนตักผม ตอนนี้เขานอนพิงขาผมทุกคืน ถึงผมจะขยับตัวเขาก็ไม่ตื่นกลัวแบบเดิมแล้ว ผมว่านี่คือความไว้ใจที่ได้มาช้าๆ และมันมีค่ามาก